ตอกย้ำความเหงากันให้เต็มที่ เย่ะ!
posted on 24 Aug 2011 22:26 by saturn-tเงียบหายไปน๊านนานนน กว่าเครือข่ายมือถือโทรน๊านนานน
จริงๆ เพราะมาหมกตัวอยู่เมืองหนาวๆ ทำตัวเหงาๆ ได้ปีกว่าแล้วล่ะ
แต่วันเกิดปีนี้พิเศษกว่าปีอื่นหน่อย
ตรงที่ไม่มีใครรู้เลย!! เพราะไม่มีคนรู้จักที่สนิทอยู่ที่นี่อ่ะดิ เศร้า
มันเริ่มต้นก่อนเที่ยงคืนค่ะ เพื่อนๆ พี่ๆ ที่วาโรเนสส่งข้อความมาให้ออนสไกป์
แต่วันนั้นเน็ตตาย เลยไม่รู้เรื่อง พอเที่ยงคืนพี่คนไทยก็โทรมาหา ถามว่าทำไมไม่ออน
ตอนนั้นคือพี่คนไทยแล้วก็เพื่อนๆ ที่นั่นเขาเตรียมเค้กไว้จะเซอร์ไพรส์ผ่านสไกป์
เขาก็เลยร้องเพลงวันเกิดให้ทางโทรศัพท์แล้วก็ช่วยกันอวยพร
ส่วนข้าพเจ้าก็นอนขด อยู่ห้องมืดๆ ฟังเสียงเพื่อนๆ ...ช่างเหงาอะไรอย่างนี้
ตอนเช้าก็ตั้งใจว่าจะไปสถานีรถเมโตร จะได้ซื้อโมเด็มเน็ตใหม่ด้วย
ร่มพร้อม เสื้อกันหนาวพร้อม ฝนตกปรอยๆ ข้าพเจ้าก็เดินไปป้ายรถเมลล์อย่างมาดมั่น
เงียบมากอ่ะ ฝนปรอยๆ คนน้อยๆ ...ช่างเหงาอะไรอย่างนี้
ยืนรออยู่ประมาณชาติกว่าๆ ลมแรงมว๊ากกกว่า ว่าแต่...รถสายอะไรหว่า = =
หลังจากนั่งรอ ยืนรอจนเมื่อยตุ้ม ข้าพเจ้าก็นึกขึ้นได้ว่า เมโตรมันต้องเป็นตัวเอ็มชัวร์ป้าบบบ
ฉะนั้นถึงจะจำชื่อสถานีไม่ได้ แต่เห็นตัวเอ็มปุ๊บ ข้าพเจ้าก็...โดดขึ้นปั้บบ
จ่ายค่ารถเมลล์ไปยี่สิบเอ็ดรูเบิ้ลถ้วน แพงโคดดด
แล้วก็ถูกต้องค่าาา สักพักเจ้ารถเมลล์คันนั้นก็นำพาเรามาพึงสถานนีรถเมโตรในที่สุด
ก่อนข้ามถนนไปสถานี แวะถ่ายรูปแม่น้ำของเมืองที่ขึ้นชื่อว่าเวนิสตะวันออกซะหน่อย
ซึ่งหลังจากสำรวจมาพักใหญ่ๆ ข้าพเจ้าก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันคล้ายเวนิสตรงไหน = =
นั่นไงสถานนีเมโตร ในที่สุดเราก็มาถึงค่าาา
ตึกๆ ข้างหลังนั่นคือทางเข้า แต่จุดหมายที่แท้จริงของเราไม่ใช่เจ้ารถไฟใต้ดินนี่หรอก
มันคือ....
หลังจากอยู่ดีๆ เน็ตก็ตายอย่างไม่สาเหตุ ข้าพเจ้าเลยได้ฤกษ์ต้องเอาโมเด็มแอร์การ์ด
มาเปลี่ยนซิมที่นี่เหละ
ซึ่งเจ้คนขายก็เหลือเกิน ตอนทักก็ทักภาษารัสเซียนะ แต่เหมือนเจ้จะเห็นเป็นคนต่างชาติ
เลยพยายามพูดอังกฤษด้วย ...ภาษาอังกฤษข้าพเจ้าไม่ได้แย่หรอกนะ
แต่สำเนียงเจ้เนี่ย สุดๆ จริงๆ จนข้าพเจ้าต้องบอกว่า "ขอภาษารัสเซียแทนได้ไหมเจ้"
ถึงภาษารัสเซียข้าพเจ้าจะอ่อนด๋อยเพียงใดก็ตาม แต่มั่นใจว่าฟังรู้เรื่องกว่าแน่นอน + +
หลังเถียงกันอยู่สองสามยก และเสียเงินไปสี่ร้อยรูเบิ้ลถ้วน
ชีก็บอกว่าต้องรอสามชั่วโมง!! อินเตอร์เน็ตเจ้ากรรมเนี่ยถึงจะใช้ได้!
ป๊ะ แล้วจะไปทำอะไรวะตั้งสามชั่วโมง ไม่ได้มีเพื่อนให้ไปจัดปาร์ตี้วันเกิดด้วยซะหน่อย
เลยตัดสินใจ "เดินกลับ" เป็นการถ่วงเวลาตัวเอง ๕๕๕
ตรงลูกศรคือไปรษณีย์ของรัสเซียค่ะ เดินผ่านเลยถ่ายมาให้ดูเล่นๆ
เด็กมือบอน ทาสีบนพื้นด้วย
(เป็นวันเกิดที่ไร้สาระจริงๆ ถ่ายมาแต่รูปอะไรฟระเนี่ยย!!)
และแล้วข้าพเจ้าก็ตัดสินใจได้ว่า "ไปทะเลกันดีกว่า" เย่ะ!~
ใกล้ๆ หอข้าพเจ้ามีทะเลใกล้ๆ อยู่ เพราะฉันนั้นเดินยาวววววววววว
ถ่ายจากหน้าหอค่ะ มองไปสุดพื้นดินนู้นน เป็นทะเลแล้ว
แอบเห็นม้านั่งเหงาๆ อยู่กลางสายฝนด้วย
A Girl Can Dream – Nina Song Lyrics